Τα φώτα σβήνουν, ο καλλιτέχνης εμφανίζεται και σχεδόν ταυτόχρονα σηκώνεται ένα μικρό δάσος από οθόνες.
Μπροστά σου κάποιος προσπαθεί να βρει το σωστό κάδρο. Δίπλα σου ένας άλλος ανεβάζει ήδη story. Κάπου πιο πίσω ακούγεται η χαρακτηριστική φωνή εκείνου που τραγουδά όλους τους στίχους, με αυτοπεποίθηση πολύ μεγαλύτερη από τη φωνητική του ικανότητα.
Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά βρίσκεσαι εσύ, προσπαθώντας να αποφασίσεις αν θα βγάλεις κι άλλο βίντεο ή αν θα αφήσεις επιτέλους το κινητό κάτω.
Τα smartphones έχουν αλλάξει τον τρόπο που ζούμε τις συναυλίες. Όχι απαραίτητα προς το χειρότερο, αλλά σίγουρα προς κάτι διαφορετικό. Μια εμπειρία που κάποτε έμενε κυρίως στη μνήμη μας, τώρα μπορεί να καταγραφεί σχεδόν ολόκληρη.
Η ανάγκη να κρατήσεις τη στιγμή είναι λογική
Ένα αγαπημένο τραγούδι live μπορεί να είναι μια ανάμνηση που πραγματικά θέλεις να κρατήσεις. Μερικά videos και φωτογραφίες δεν καταστρέφουν την εμπειρία.
Ίσως περίμενες χρόνια να δεις αυτόν τον καλλιτέχνη. Ίσως ταξίδεψες για τη συναυλία ή αγόρασες το εισιτήριο με χρήματα που μάζευες καιρό.
Είναι απολύτως φυσιολογικό να θέλεις κάτι χειροπιαστό από εκείνη τη βραδιά. Ένα μικρό βίντεο μπορεί να σου θυμίσει αργότερα τον ήχο του κοινού, τη φωνή του τραγουδιστή ή την αντίδραση της παρέας σου.
Το ζήτημα δεν είναι αν πρέπει να βγάλεις το κινητό. Είναι αν αυτό που κάνεις σε βοηθά να θυμάσαι τη στιγμή ή αρχίζει να την αντικαθιστά.
Αλλά πότε σταματάς να είσαι εκεί;
Αν ολόκληρη η συναυλία περνά μέσα από μια οθόνη, υπάρχει μια περίεργη στιγμή όπου καταγράφεις την εμπειρία περισσότερο απ' όσο τη ζεις.
Προσπαθείς να κρατήσεις σταθερό το πλάνο, να αποφύγεις τα κεφάλια μπροστά σου και να βεβαιωθείς ότι δεν κόπηκε το αγαπημένο σου σημείο.
Ξαφνικά, αντί να παρακολουθείς τη σκηνή, παρακολουθείς τη δική σου καταγραφή της σκηνής.
Δεν σημαίνει ότι δεν περνάς καλά. Απλώς ένα μέρος της προσοχής σου έχει μεταφερθεί από τη μουσική στη διαδικασία του βίντεο.
Και μερικές φορές αξίζει να αναρωτηθείς αν το τέλειο πλάνο είναι πραγματικά πιο σημαντικό από αυτό που συμβαίνει μπροστά σου.
Το FOMO απέκτησε κουμπί εγγραφής
Οι συναυλίες δεν είναι πλέον μόνο μουσικά γεγονότα. Είναι και στιγμές που κυκλοφορούν στα social media, συζητιούνται την επόμενη ημέρα και εμφανίζονται σε δεκάδες διαφορετικά feeds.
Όταν βλέπεις συνεχώς εντυπωσιακά βίντεο από live εμφανίσεις, είναι εύκολο να αισθανθείς ότι πρέπει να δημιουργήσεις κι εσύ το δικό σου περιεχόμενο.
Να αποδείξεις ότι ήσουν εκεί. Να ανεβάσεις το καλύτερο τραγούδι. Να δείξεις πόσο ωραία πέρασες.
Αλλά το ότι δεν δημοσίευσες μια εμπειρία δεν σημαίνει ότι δεν συνέβη.
Μερικές από τις καλύτερες στιγμές μιας συναυλίας μπορεί να είναι εκείνες που δεν καταγράφηκαν καθόλου: ένα αυθόρμητο γέλιο, μια αγκαλιά ή το σημείο όπου ολόκληρο το κοινό τραγουδά μαζί.
Υπάρχει και ο άνθρωπος πίσω σου
Η συζήτηση για τα κινητά στις συναυλίες δεν αφορά μόνο την προσωπική μας εμπειρία.
Αφορά και τους υπόλοιπους θεατές.
Ένα κινητό που σηκώνεται για λίγα δευτερόλεπτα συνήθως δεν δημιουργεί ιδιαίτερο πρόβλημα. Όταν όμως μένει ψηλά για ολόκληρα τραγούδια, μπορεί να περιορίζει τη θέα κάποιου που βρίσκεται πίσω.
Και όταν δεκάδες άνθρωποι κάνουν το ίδιο, το αποτέλεσμα γίνεται αρκετά διαφορετικό από μια απλή φωτογραφία.
Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε κάθε κινητό σαν προσωπική προσβολή. Λίγη προσοχή στο πού στεκόμαστε και πόση ώρα καταγράφουμε μπορεί να κάνει την εμπειρία καλύτερη για όλους.
Δεν χρειάζεται να είσαι ο επίσημος cameraman της παρέας
Υπάρχει σχεδόν πάντα ένα άτομο που αναλαμβάνει να τραβήξει τα πάντα.
Το πρώτο τραγούδι, το τελευταίο, το αγαπημένο της παρέας, το encore και εκείνη τη στιγμή που ο καλλιτέχνης είπε κάτι αστείο ανάμεσα στα κομμάτια.
Στο τέλος της βραδιάς έχει εξήντα βίντεο και ελάχιστο αποθηκευτικό χώρο.
Αν θέλετε αναμνήσεις, μπορείτε να συμφωνήσετε ότι κάποιος θα τραβήξει μερικά σύντομα στιγμιότυπα και μετά όλοι θα αφήσετε τα κινητά στην άκρη.
Έτσι θα έχετε κάτι να ξαναδείτε χωρίς να περάσετε ολόκληρη τη συναυλία προσπαθώντας να τη διασώσετε ψηφιακά.
Κάποιες στιγμές είναι καλύτερες χωρίς κάδρο
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο να βλέπεις έναν καλλιτέχνη να ερμηνεύει το αγαπημένο σου τραγούδι ενώ γύρω σου εκατοντάδες ή χιλιάδες άνθρωποι μοιράζονται την ίδια στιγμή.
Ακούς τον ήχο, αισθάνεσαι τη μουσική, βλέπεις τα φώτα και παρατηρείς μικρές αντιδράσεις που δύσκολα αποτυπώνονται σε ένα βίντεο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείσεις τα μάτια και να ζήσεις μια υποχρεωτικά βαθιά, κινηματογραφική εμπειρία.
Μπορείς απλώς να τραγουδήσεις, να χορέψεις ή να σταθείς εκεί και να απολαύσεις αυτό που συμβαίνει.
Χωρίς να σκέφτεσαι αν το πλάνο είναι αρκετά καλό για Instagram.
Κράτα το αγαπημένο σου λεπτό
Τράβηξε το video που θέλεις. Μετά βάλε το κινητό στην τσέπη και κοίτα τη σκηνή. Τα stories αύριο θα εξαφανιστούν. Η συναυλία ήδη συμβαίνει.
Δεν χρειάζεται να θέσεις αυστηρούς κανόνες ούτε να μετράς πόσες φορές άνοιξες την κάμερα.
Απλώς μπορείς να αποφασίσεις ότι δεν χρειάζεσαι ολόκληρη τη συναυλία αποθηκευμένη στο κινητό σου.
Διάλεξε μια στιγμή που θέλεις πραγματικά να θυμάσαι, κράτησέ τη και μετά άφησε τη μουσική να κάνει τη δουλειά της.
Η ανάμνηση δεν χρειάζεται να είναι σε 4K
Μια συναυλία δεν είναι μόνο όσα βλέπεις στη σκηνή. Είναι η αναμονή πριν ξεκινήσει, η ενέργεια του κόσμου, οι φίλοι σου και εκείνη η περίεργη αίσθηση όταν τελειώνει το τελευταίο τραγούδι και ανάβουν ξανά τα φώτα.
Κανένα βίντεο δεν μπορεί να κρατήσει ακριβώς όλα αυτά.
Και δεν πειράζει.
Μπορείς να έχεις μερικές θολές φωτογραφίες, ένα βίντεο με κακό ήχο και μια ανάμνηση που παραμένει πολύ καλύτερη από οτιδήποτε αποθήκευσες.
Οπότε την επόμενη φορά που θα βρεθείς μπροστά στον αγαπημένο σου καλλιτέχνη, βγάλε τη φωτογραφία σου, τράβηξε λίγο από το αγαπημένο σου τραγούδι και μετά κοίτα γύρω σου.
Έχεις πληρώσει εισιτήριο για να βρίσκεσαι εκεί, όχι για να αποκτήσεις υλικό που θα δεις μία φορά πριν το ξεχάσεις ανάμεσα σε screenshots, memes και φωτογραφίες από αποδείξεις.
